Καραγκιόζης and son...

Χθες το βράδυ ήμουν σε μια παράσταση Καραγκιόζη μαζί με το γιό μου. Τον παρακολουθούσα δίπλα μου να γελά και να χαίρεται, να χοροπηδά με χαρά, να συμμετέχει... Να φωνάζει στον Καραγκιόζη να προσέχει το φίδι...ανέμελος, χαρούμενος...

Ο χώρος ηταν η αυλή του παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης, αλλά δεν ήθελε και πολλή φαντασία για να να νιώσει κανείς πως είμασταν στην πλατεία κάποιου χωριού, ακόμη και πολλά χρόνια πίσω...

Ομολογώ υπήρξα και εγώ στο παρελθόν προκατειλλημένος απέναντι στις παραστάσεις Καραγκιόζη...κάτι ΄παλιό" πως να σταθεί καμιά φορά μπροστά στο "καινούριο"? (και εννοώ την τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνιδια...) Ίσως έφταιξε και ότι είδα κάποια "πρόχειρη" παράσταση μικρός και κακοχαρακτήρισα το είδος...

Να όμως που μπορεί να σταθεί μια χαρά...και οχι μόνο...

Και με έβαλε σε σκέψεις...

Μέσα στον κυκεώνα όσων συμβαίνουν αυτές τις μέρες, ο Καραγκιόζης μου φάνηκε σαν ένα ενδιαφέρον και υπέροχο σημείο αναφοράς, ένα σύμβολο.

Πριν την παράσταση ενας απο την ομάδα, μας είπε δυο λόγια...μου μεινε το οτι ο Καραγκιόζης θεωρείται σύμβολο του αγώνα ενάντια στον καταπατητή, στην εξουσία...
Ο Καραγκιόζης μάχεται ενάντια στον καταραμενο οφι με όποιο τρόπο μπορεί, ακόμη και με τη σούπερ πορδή (εκεί τα παιδια γέλασαν με την καρδιά τους!)

Ο Καραγκιόζης είναι λίγο πονηρός, είναι και λίγο κουτός, ρίχνει και καρπαζιές στα παιδιά του (αλήθεια πόσο μη politically correct πια αυτό...άλλε εποχές, αλλα δεδομένα...) Είναι όμως καλός και καταφερτζής... Έχει ελαττώματα! Ποιός άνθρωπος δεν έχει....

Ο Καραγκιόζης είναι Έλληνας αλλά είναι και Τούρκος...και μπορει να ειναι και λιγο Κινέζος... οι καταβολές του θέατρου σκιών είναι από την Κίνα μέσω της Ανατολής. Όπως όμως και στη ζωή την ίδια, δεν ειναι τόσο η αφετηρία η ο τερματισμός που έχουν σημασια, όσο το ταξίδι. Ο Καραγκιόζης φτάνει σε μας έχοντας μαζέψει στοιχεία από διάφορους πολιτισμούς αλλά και  απο τη ζωή την ίδια...

Τη ζωη που είναι αυτο ακριβώς που έχουμε μεταξύ μας κοινό...όλα όσα μας χωρίζουν είναι πολύ δεύτερα...άλλα που κάποιοι αρνούνται πεισματικά να το καταλάβουν...

Δεν είμαστε όλοι λοιπόν λίγο Καραγκιόζηδες?

Ο Καραγκιοζης είναι πατέρας.

Ο Καραγκιόζης είναι άνθρωπος.

Ο Καραγκιόζης είμαστε εμείς.

Εγώ είμαι ένας Καραγκιόζης.

Και είμαι περήφανος για αυτό.

Δείτε λίγο και τα σχόλια κάτω απο το βίντεο στο youtube...τυχαία το βρήκα..